گزارش مجله نیویورکر از کافه نادری در نیویورک

 

چه بر سر کافه های روشنفکری گرینویچ ویلج آمد، کافه هایی که در آنها هنرمندان فقیر می توانستند (بجای Venti) یک فنجان قهوه سفارش دهند، (بجای آیپد) روزنامه مطالعه کنند، و (بجای ارسال اس ام اس) با دیگران رو در رو صحبت کنند. اکنون جای این کافه های کوچک در این محله را کافه های Think Coffees، La Colombes و Stumptowns گرفته است. کافه نادری یکی از آن نوادگان قهوه خانه های سنتی است که توسط حدود بیست ایرانی-آمریکایی مدیریت می شود و خود را میراث دار سرزمین مادری اش می داند. کافه نادری اصلی و مشهور سال 1307 در تهران تاسیس شد، و در اوسط قرن بیستم پاتوقی بود برای گپ و گفت نویسندگان و اندیشمندان.

کافه نادری نیویورک، واقع در خیابان هشتم غربی نزدیک دانشگاه نیویورک شباهت چندانی به جد خود ندارد. محیط وسیع این کافه در طول روز مکان مناسبی برای مطالعه و درس فراهم کرده (مکان مملو از لپ تاپ ها و پریز برق است)، و در شب محیطی صمیمی و گرمی است برای شعر خوانی و موسیقی زنده (از موسیقی سنتی ایرانی با سازهای عود و کمانچه گرفته تا آهنگهای ایرانی فانک و سول دهه ی چهل شمسی). خبر وجود یک کافه پارسی اصیل در منهتن بین ایرانیان پخش شد، و ساعات خوشی برای آنها فراهم شد، درکنار نوشیدنی های دست ساز با قیمت مناسب، انواع مختلفی چای در منوی کافه وجود دارد که بهترین آنها نوع ایرانی آن است که همراه با قندهای آغشته به عسل سرو می شود.

منوی کافه توسط لوئیزا شفیع نویسنده کتاب «آشپزخانه جدید پارسی» طراحی شده، که تاثیر گرایش گیاه خواری وی را می توان در سالاد دوست داشتنی کلم پیچ با لیمو و برگر چغندر خوشمزه ی آن یافت که همراه با ترشی سرو می شود. سرو ماست به عنوان پیش غذا بر ماهیت ذائغه ایرانی این مجموعه تاکید دارد؛ ماست غلیظ تر، لطیف تر و بطور مناسبی چکیده شده و از موارد مشابه آن لذیذ تر است. ماست با چیپس سیب زمینی سرو می شود که بی دلیل به تم ایرانی کافه لطمه زده و آن را تا حدودی آمریکایی کرده درحالی با نان افغانی یا لواش بسیار خوشمزه تر می شود.

آش رشته خوشمزه نادری که سوپی است ایرانی مرکب از عدس و سبزیجات اما هر آشپز ایرانی آن را به شیوه مخصوص خود می پزد. در اینجا شامل نخود، اسفناج، و رشته می شود. این آش با پیاز و نعناع سرخ شده و همراه کشک سرو می شود. این خود یک وعده کامل غذایی است. بعضی شب ها غذای مخصوص کباب بره است اما هیچ کدما به قرمه سبزی نمی رسد، اصیل ترین، غذای ایرانی.

کافه نادری اصلی که در ایران همچنان فعال است به نمادی از آزادی های به دست آمده و از دست رفته بدل شده. این روزها با وجود پیشرفت سرسام آور در عرصه ارتباطات و اینترنت بسیار خوش شانس هستیم که هنوز مکان هایی مانند کافه نادری وجود دارد تا هرآنچه که می خواهیم در آن بگوئیم، بخوانیم و بپوشیم.

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه سازی